ارزيابي ني و كليت مثنوي
مولانا در ديوان كبير خويش حالات روحي ورواني خود را مكررا به ني تشبيه كرده در اين موارد اين باور را كه ديابچه ي مثنوي و معنوي همانند تمامت ان شعري دورويه است تاييد مي كند در مي يابيم كه در ابيات مقدمه دو روند معنايي باهم پيش ميروند يعني معناي ظاهري كه توصيف ني به عنوان يكي از ساز هاي موسيقي است وديگري معناي باطني كه وصف روان خروشان شاعر است .
من دم نزنم ليك دم نحن نفخنا در من بدمد ناله رسد تا به ثريا
اين ناي تنم را چوببريدو تراشيد از سوي نيستان عدم عز قعلا
|